سخن تازه از نوروز گفتن دشوار است .نوروز یک جشن ملی است ،جشن ملی را همه میشناسند که چیست.
نوروز هر ساله بر پا میشود وهر ساله از آن سخن میرود بسیار گفته اند وبسیار شنیده اید.پس به تکرار نیازی نیست.چرا هست!مگر نوروز را خود مکرر نمیکنید.؟ پس سخن از نوروز را نیز مکرر بشنوید.
در علم وادب تکرار ملال آور است وبیهوده .عقل،تکرار را نمی پسندد.اما احساس تکرار را دوست دارد.
طبیعت را از تکرار ساخته اند،جامعه با تکرار نیرومند میشود.احساس با تکرار جان می گیرد.و نوروز داستان زیبایی استکه در آن طبیعت ،احساس وجامعه هر سه دست اندر کارند.
نوروز که قرنهای دراز است بر همه جشنهای جهان فخر میفروشد،از آن رو هست که یک قرارداد مصنوعی اجتماعی و یا یک جشن تحمیلی نیست جشن جهان است و روز شادمانی زمین ،آسمان وآفتاب . وجوش شکفتن ها وشور زادن ها وسرشار از هیجان هر آغاز.
....اما نوروز دست مردم را میگیرد و از زیر سقفها ،درهای بسته فضاهای خفه ،لای دیوارهای بلند ونزدیک شهر ها و خانه ها ،به دامن آزاد و بیکرانه طبیعت می کشاند.