اتاق ریاضی

هوس سفر نداری ؟

mathroom — Wed, 04 Nov 2009 20:02:18 GMT

سلام دوستان

نه به زبان طنز نه شعر نه گوشه وکنایه به زبان مادری به همه اعلام میکنم

به اندازه تموم دلتنگی های عالم دلم تنگه

اگه هم رفتم وبرنگشتم حلالم کنید فقط همین ...............

مقصد: ۶هزار کیلومتری شهرمون همین دوروبرا

دلم هوات و کرده رضا جان

mathroom — Sun, 25 Oct 2009 20:53:18 GMT

یا امام رضا اگه ما ایرانی ها تو رو نداشتیم چقدر غریب بودیم دارم میام پا بوست از طرف همه ی دوستان نازنین مجازی وحقیقی ام تو شب میلاد نایب الزیاره هستم .

زنگ خطر برای آینده ی ایران: تهی شدن ذخیره ی ژنتیکی کشور از ضریب هوشی بالا

mathroom — Sat, 17 Oct 2009 18:16:18 GMT

نخستین روند خروج نخبگان از کشور را چه "فرار مغزها" بنامیم ، چه "مهاجرت" و چه "رهایی" آنان از برخی ناهنجاری های جهان سومی و ... تفاوتی در اصل ماجرا نمی کند و آن چه مهم است این که این پدیده نه تنها واقعیت دارد ، بلکه در سال های اخیر تشدید نیز شده است به گونه ای که برخی دانشگاه های معتبر آمریکایی ، کانادایی و اروپایی با مسرت اعلام کرده اند که میزان پذیرش دانشجویان ممتاز ایرانی آنها در مقاطع ارشد و دکتری ، به طور ملموسی افزایش یافته و البته تجربه نیز ثابت کرده است که اکثریت قریب به اتفاق آنان هرگز به ایران برنمی گردند و ثمره علم آنها عاید ملت هایی می شود که بیشتر قدردان شان هستند و این ، یک امر طبیعی است.

البته باید گفت که خروج نخبگان از کشور فقط به دانشگاهیان منحصر نمی شود بلکه نخبگان مالی نیز راه خروج از کشور را در پیش گرفته اند ، مخصوصاً با برنامه های متنوعی که در برخی کشورها برای جذب سرمایه ها و سرمایه داران در حال اجراست که طی آن کسانی که مبالغی از چند ده میلیون تومان تا چند صد میلیون تومان را با خود به آن کشورها می برند و سرمایه گذاری می کنند ، اجازه اقامت و حتی شهروندی می گیرند.

در این باب ، البته بسیار گفته اند و نوشته اند و طبیعی است که تا شرایط داخل کشور مهیای میزبانی مناسب مغزها و سرمایه ها نباشد این روند همچنان بی هیچ تعارفی ادامه خواهد داشت و گنجینه کشور از اندیشه ها و سرمایه ها تهی خواهد شد.

اما در کنار آسیب های وضعیت موجود ، که بدان بسیار پرداخته شده است ، یک مصیبت( و نه صرفاً آسیب) نیز وجود دارد که بدان کمتر توجه شده است.

می دانیم که بسیاری از ویژگی های فردی از رنگ مو گرفته تا ویژگی های رفتاری به صورت ژنتیکی از والدین و اجداد به فرزندان به ارث می رسد.
در این میان ، خصایص هوشی نیز از جمله مهم ترین محموله های ژنتیکی هستند که از نسل های قبلی به ارث می رسد به طوری که فرزندان و نوادگان انسان های باهوش ، عمدتاً (و نه الزاماً) از ضریب هوشی بالاتری برخوردارند.

بدیهی است که بار توسعه و پیشرفت جوامع نیز بر دوش هوشمندان و نخبگان هر جامعه ای است. حال وقتی در یک جامعه شرایط به گونه ای باشد که نخبگان در گذر زمان آن را ترک می کنند ، نه تنها خروج آنها ، مستقیماً جامعه را متاثر می کند ، بلکه در دراز مدت ، ذخیره ژنتیکی کشور را نیز فقیر تر می کند و در نسل های آتی ، روند انتقال ضرائب بالای هوشی به "ایرانیان آینده" با اختلال مواجه می شود.

در واقع خروج نخبگان از کشور، ماندگاری در خارج و ازدواج و زاد و ولدشان باعث انتقال این ویژگی های ژنتیکی در نسل هایی در خارج کشور می شود. نتیجه طبیعی و علمی این پروسه نیز این می شود که در دراز مدت ، متوسط ضریب هوشی ایرانیان کاهش می یابد به گونه ای که در رسانه های دهه ها و سده ها بعد ، این تیتر تکرار نخواهد شد که ضریب هوشی ایرانیان از متوسط جهانی بالاتر است!

در واقع ، یک نخبه علمی یا اقتصادی که از کشور خارج می شود ، تنها دانش و استعداد فردی یا مقداری ثروت مادی از کشور خارج نمی کند بلکه ژن های نخبگی و کارآمدی را نیز را خود می برد تا نسل های بعدی او در خارج از ایران از آن بهره مند شوند و جوامع میزبان شان را از آن بهره مند سازند.

نتیجه کلام آن که وضعیت کنونی پیامدهای راهبردی بزرگی دارد و تاریخ آینده ایران را به طور جدی تحت تاثیر قرار خواهد داد. بی گمان مسببان خروج مستمر نخبگان از کشور ، نه تنها به ایران امروز ، که به آینده این سرزمین نیز ستمی بسیار بزرگ و غیر قابل اندازه گیری روا می دارند.

mathroom — Wed, 23 Sep 2009 17:48:18 GMT

رسم نوشتن با قلمها یادتان هست؟؟؟؟؟

رسم نوشتن با قلمها يادمان رفت

گل كردن لبخندهاي همكلاسي

دريك نگاه ساده حتي يادمان رفت

ترس از معلم ، پاي تخته ، حل تمرين

آن لحظه هاي بي كلك را يادمان رفت

راه فرار از مشقهاي زنگ اول

اي واي ننوشتيم آقا يادمان رفت

آن روزها را آنقدر شوخي گرفتيم

جديت ” تصميم كبري “ يادمان رفت

شعر خداي مهربان را حفظ كرديم

يادش به خير اما خدا را يادمان رفت

در گوشمان خواندند رسم آدميت

آن حرفها را زود اما يادمان رفت

فردا چه كاره مي شوي موضوع انشاء

ساده نوشتيم آنقدر تا يادمان رفت

ديروز تكليف آب بابا بود و خط خورد

تكليف فردا نان و بابا يادمان هست

پرواز را به خاطر بسپار پرنده مردنیست

mathroom — Thu, 20 Aug 2009 22:26:15 GMT

ناگهان چه زود دیر میشود

یادم هست به شما قول دادم میام راستش چند بار مطلب نوشتم پست موقت کردم باز دیدم نه ممکنه به مذاق بعضی ها خوش نیاد از ماجراهای بعد از انتخابات از سقوط سریالی هواپیماها از تورم از کابینه دولت نهم

امسال هم که به مسافرت نرفتم اما اون چیزی که باعث شد بیام وبراتون بنویسم یه حادثه تلخ بود دیشب یکی از دوستانم زنگ زد که بیا بریم یه جلسه دعا یه خانمی تصادف کرده عروس یکی از همکارامه گفتم نه حال ندارم .حالا این کی هست کجا تصادف کرده اسم اون بنده خدا رو گفت نمیدونم چرا مکث کردم دوباره پرسیدم کی وانوقت که آه از نهادم برخاست نمیدونم چند دقیقه طول کشید اماده شدم تو اون خونه خیلی اشک ریختم نه نه نه بهاره جان اصلا باورم نمیشه دانشجوی سال آخر دکترای زبان دانشگاه تهران در برگشت از دانشگاه ساعت ۱۰ صبح دیروز ماشینی او را زیر گرفته و فرار میکند همان موقع بهاره عزیز به کما میرود و امروز ظهر با عروج خود شهری را در غم و اندوه فرو میبرد

یادم هست شانزده خرداد در تهران برای دیدنش با خودم چونه میزدم انوقت گفتم حالا عجله دارم باشه یه وقت دیگه ......................فقط تلفن زدم و اون صدای دلبرکی که میگفت مشترک مورد نظر در دسترس نمیباشد .

برای شادی روحش یه صلوات ختم کنید (اگر تمایل داشتید)

mathroom — Mon, 03 Aug 2009 22:42:55 GMT

سلام

به زودی سر وکله مدیر وبلاگ در این محل پیدا میشه منتظر باشید

mathroom — Mon, 13 Jul 2009 21:12:17 GMT

سلام دوستان

یک عددپزشک ۷۸ گم شده از یابنده تقاضا میشود مراتب را سریعا به کامنتدونی این وبلاگ اطلاع داده و مژدگانی دریافت دارید

باتشکر اتاق ریاضی

سایت سلطان اخراجی ها هک شد

mathroom — Fri, 26 Jun 2009 04:10:18 GMT

سایت سلطان اخراجی ها هک شد

غیر از هنر که تاج سر آفرینش است

دوران هیچ منزلتی پایدار نیست

وبلاگ مسعود ده نمکی هک شد .نمیدونم هنوز هکر محترم دچار وجدان درد نشده است؟!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

مطالب وبلاگش بسیار خواندنی بود اما یه تجربه خوب هم واسه من داشت چون من با حالت تعجب ازش پرسیدم یعنی شما نسخه پشتیبان نداشتید وگفت نه

طوری پرسیدم که انگار برای خودم گرفتم سریع اومدم برای وبلاگ اتاق ریاضی یه نسخه پشتیبان گرفتم اخه ادم ناراحت میشه کسی بیاد و تمام نوشته هاش وخاطرهاش رو از بین ببره

شما هم اگه عضو بلاگفا هستید مواظب باشید زیاد به این سایت اعتماد نکنید

mathroom — Sun, 14 Jun 2009 06:56:18 GMT

در خدمت تون هستیم

سلام دوستان گل

خیلی وقت است سری به وبلاگم نزده‌ام مثل چیزی که انگار از آن خسته شده باشم یا شاید دلم را زده باشد!!

مدتی است دیگر چیزی ارضایم نمی کند، نه شعر، نه موسیقی، نه درس، نه پژوهش و نه حتی نوشتن! که تکیه گاه همه لحظات سرگشتگی‌ام بوده ... گویی دوران جدیدی را تجربه می کنم و هنوز یاد نگرفته‌ام چگونه خودم را آماده و مجهز کنم!!

برای رهایی از این بن بست، تا فرصتی پیدا می کنم رمان های جدید می خوانم! رازی در کوچه ها، رویای تبت، بیوتن، کافه پیانو و ...... ظاهرا فقط حوصله خواندن دارم و آن هم نه هر خواندنی!

بیوتن و کافه پیانو که پرتیراژترین رمان های امسال بودند وبه چاپ بیست ودوم هم رسیده‌اند، به نوعی حدیث سرگشتگی و حیرانی انسان معاصر است و هرکدام از راویان این رمانها در میان عقاید، تعصبات و افکار خاص خود گم شده‌اند. تنها دستاورد ِ این دو رمان کمی همذات پنداری یا شاید توهم همذات پنداری در بعضی صحنه هاست! ولی از زنان ِ این دو کتاب خوشم نیامد! مثل همه‌ی تصویرهای ساختگی والبته گاهی عینی از زنان!

آنچه بیشتر مایه تاسف است که راوی کافه پیانو مثلا فهمیده و روشنفکر است ولی گاه چنان وقیح و تحقیرآمیز زنان را تصور و تجسم می کند که حالت تهوع به خواننده به ویژه اگر زن باشد دست می دهد! مثل تشبیه صندلی های وارونه به زنان و یا اینکه کلا صندلی ماهیتی زنانه دارد!

یا در جایی که به پری سیما یادآوری میکند که چون فامیل دخترشان جوادی ( فامیل پری سیما) نیست پس آن زن هیچ حق و ادعایی نباید در مورد دخترش داشته باشد!

راوی و نویسنده‌ی کافه پیانو تصوری کاملا سنتی در مورد ازدواج دارند که نه تنها دیدگاه یک روشنفکر نیست بلکه بیانی اغراق‌آمیز است از باورهای رایج در جامعه در مورد ازدواج و رابطه بین زن و مرد!! در این طرز تلقی، زن کالایی است که به مرد تعلق دارد و به خاطر این جایگاه است که همیشه باید حد و حدود خودش را بشناسد. راوی به شکلی «مردانه» ایستادگی می‌کند و اجازه نمی‌دهد هیچ زنی برایش تعیین تکلیف کند چون هیچ زنی حق ندارد از «دوش مردی که او را گرفته تا دستش را بگیرد و کنارش احساس کند برای خودش کسی شده بالا برود». (ص 145) کافه پیانو پر است از اشاره‌های مستقیم و غیر مستقیم به تکیه گاه بودن مرد و نیاز زن به تکیه کردن به مرد. راوی خوشحال است که «به این درد خورده ام که زنی پیش خودش فکر کند یک مرد بالای سرش است و به ستون سخت و محکمی تکیه داده». (ص 101) در گفته‌های راوی همچنین می‌توان احساسات ضد زنی را یافت که معمولاً در جوک‌ها و شوخی های روزمره وجود دارد و ریشه همه فتنه‌ها و جنگ‌های عالم را در وجود زن می‌بیند، احساساتی که شامل حال دختر کوچک راوی نیز می‌شود.

دنیای راوی دنیایی مردانه است که در آن روابط بین مردان از بالاترین درجه اهمیت برخوردار است. با وجود اختلافات شدیدی که راوی با پدرش دارد و با وجود این که «دیوانه» زنش است پدرش را به پری سیما ترجیح می‌دهد وبا یاد آوری گذشته‌هایی که مردها از دید زن‌ها «آقامون» بودند در بغل آقای دبیری روزنامه فروش،‌ های‌های می‌گرید. یکی از تفریحات راوی بع بع کردن رو به پیرمردهای مطیعی است که در کنار پیرزن‌های متشخص رانندگی می‌کنند و راوی را عصبی می‌کنند. کافه پیانو تنها کتابی نیست در تشویق مصرف گرایی و غرب زدگی بلکه در نوع خود مانیفستی ضد زن نیز محسوب می‌شود.

افسوس که در رمانهای ایرانی شخصیتهای زن تک بعدی و قالببندی شده هستند. یا مظلوم هستند یا رها شده و خیلی که نویسنده پا فراتر بنهد، یا لکاتهاند یا اثیری.

ولی از خواندن رمانهای نویسندگان زن و تصویرهای زنانه‌ی آنها بیشتر لذت میبرم. چون تصاویر بدیع و بازگو نشده‌ای از زنان بیان می کنند که قبلا از کسی نشنیده‌ای! تصویر سازی های محشر ِ رمانهای چراغهای را من خاموش میکنم، عادت می کنیم، رویای تبت، رازی در کوچه‌ها و ......

رمانهایی از زویا پیرزاد، فریبا وفی و ..... این رمانها نوید دهنده‌ی این هستند که زنان نویسنده‌ی بزرگی دارند از دور نزدیک می شوند! نزدیک و نزدیک تر تا شاید دنیای مردانه‌ی نویسندگی متحول شود و بیشتر عطر و بوی انسانی بگیرد.

خواندن رمانهای مطرح ِ نویسندگان مرد دوباره و چندباره این نکته را به خواننده و به ویژه خواننده‌ی زن تحمیل میکند که زیاد به خودتان فشار نیاورید، حتی فهمیده ترین مردها هم تصویرهای کلیشه‌ای از شما دارند و حاضر نیستند به خود زحمتی دهند و تصاویر بدیع و تازه‌ای از شما زنها بسازند! اصلا قرار نیست در این زمینه "آفرینشی" صورت گیرد! حرف و تصور تازه‌ای شکل گیرد.....!!

و این حکایت در مورد ِ همه‌ی مردهای اطرافمان نیز صادق است! چه آنهایی که مهر عوام بر پیشانی اجتماعی خود دارند و چه منورالفکرهایی که در همه چیز این کائنات غور میکنند!

اوقات فراغت یه معلم ایرانی

mathroom — Mon, 25 May 2009 09:25:18 GMT

سلام دوستان

این روزهای گرم وبیکاری ترانه های این ضعیفه ی سامی تبار بد جوری خلوتم را پر کرده به خصوص ترانه زیبای شاطر شاطر که اونو با صدای بلند گوش میدم البته کماکان به این فتوی که موسیقی حرامه واقفم

ولی نمیدانم تو صدای بعضی ها چی نهفته که منو به خودش جذب میکنم

ترانه شاطر (جهت شنیدن کلیک کنید)